Historia Prowincji

Prowincja Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny jest częścią Zakonu Braci Mniejszych, założonego przez św. Franciszka z Asyżu.

Założyciel naszej prowincji: Święty Jan Kapistran (1386 – 1456)

Nasza wspólnota jest jedną z pięciu polskich prowincji Zakonu Braci Mniejszych (franciszkanów brązowych) w Polsce. Bernardyni – to nie jest osobny zakon, a tylko jedna z nazw tradycyjnych naszej Prowincji.

Początki naszej obecności na ziemiach polskich sięgają roku 1453, kiedy to do Krakowa przybył franciszkański zakonnik: św. Jan Kapistran. Na krakowskim rynku głosił on płomienne kazania, które gromadziły tłumy słuchaczy. Jak podają historycy, Jan Kapistran ogromne rzesze ludzi przyciągał nie tylko swym talentem kaznodziejskim, dzięki któremu w sposób jasny i zjednujący serca słuchaczy przekazywał naukę Ewangelii, ale także przykładem życia autentycznie chrześcijańskiego.

Wielu młodych ludzi urzeczonych postacią franciszkańskiego kaznodziei, zapragnęło jak on poświęcić swoje życie Bogu w zakonie Biedaczyny z Asyżu. Dla nich właśnie u stóp Wawelu, Jan Kapistran założył klasztor pod wezwaniem innego świętego franciszkanina: świętego Bernardyna ze Sieny. Stąd właśnie jego mieszkańców – dla odróżnienia od franciszkanów konwentualnych, którzy mieli już klasztor w Krakowie – zaczęto nazywać nie franciszkanami, ale „braćmi od świętego Bernardyna”, a z czasem po prostu bernardynami. Nazwa ta tak przylgnęła do zakonników, że stała się nieodłączna. Na stałe zapisała się w historii Polski,
w literaturze, czy nazewnictwie ulic.

Nasza zakonna Prowincja wydała wielu świętych i kandydatów na ołtarze:
św. Jan z Dukli, św. Szymon z Lipnicy, bł. Władysław z Gielniowa, bł. Anastazy Pankiewicz, Sługa Boży Rafał z Proszowic.

Nasi bracia pracują w 27 klasztorach w Polsce oraz podejmują pracę duszpasterską w następujących krajach: we Włoszech, w Niemczech, w Austrii, w Wielkiej Brytanii, w Belgii, w Ziemi Świętej, w Demokratycznej Republice Kongo, w USA, w Argentynie i w Ekwadorze.

Bracia, oprócz podstawowych zajęć jakimi jest ewangelizacja i posługa sakramentalna, podejmują się rozmaitych zajęć: są katechetami w szkołach, kapelanami sióstr zakonnych, szpitali, więzień i aresztów, misjonarzami, egzorcystami, wykładowcami na uczelniach, zakrystianami, ogrodnikami, furtianami, introligatorami, oprowadzają pielgrzymów po sanktuariach, prowadzą archiwa.

Do szczególnych dzieł prowadzonych przez nas należą z pewnością: Szkoły Bernardyńskie w Łodzi, Oratorium w Piotrkowie Trybunalskim, Kuchnie dla ubogich
w Radomiu i Tarnowie, Muzeum Prowincji w Leżajsku, Studio muzyczne „Fanfara” w Lublinie czy Wydawnictwo „Calvarianum” w Krakowie.

Każde z nich jest tylko metodą zagospodarowania swych talentów w drodze ku uświęceniu siebie i innych.