A

A

Lublin
Klasztor i kościół pw. św. Alberta Chmielowskiego


Mały, drewniany jeszcze kościółek i klasztor OO. Bernardynów przy ul. Willowej w Lublinie nie jest pierwszym jaki Bernardyni zbudowali w tym mieście. Istniał i istnieje do dziś w centrum miasta dawny klasztor i kościół pw. Nawrócenie św. Pawła Apostoła, który już od ponad stu lat - z powodu carskiej kasaty - stanowi parafię prowadzoną przez księży diecezjalnych.
 
Potrzeba posiadania placówki w Lublinie – mieście ważnym z uwagi na istnienie Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego doprowadziła do zakupu mieszkania w bloku z przeznaczeniem jako lokum dla profesorów – pracowników KUL-u i studentów. Nie rozwiązało to jednak wszystkich problemów.

Dzięki zabiegom prowincjała Bernardynów o. Andrzeja Pabina, w 1989 r. bp ordynariusz Bolesław Pylak wyraził zgodę na założenie domu zakonnego oraz podjęcie starań u władz państwowych o lokalizację klasztoru i kościoła na terenie projektowanego osiedla "Botanik", zaś Wojewoda lubelski pismem wyraził zgodę na budowę tymczasowego punktu duszpasterskiego w rejonie ul. Willowej. Dnia 11 sierpnia 1991 roku odbyła się uroczystość poświęcenia kaplicy. Aktu tego dokonał bp Bolesław Pylak, ordynariusz lubelski, w asyście bpa Marcjana Trofimiaka, biskupa pomocniczego lwowskiego.

W 1996 r. rozpoczęto budowę nowego - murowanego - klasztoru i kościoła. Do końca 2002 r. - dzięki pomocy finansowej wszystkich klasztorów bernardyńskich - wykonano większość prac budowlanych i wykończeniowych pozwalających na zamieszkanie w nim zakonników studiujących i wykładających na KUL oraz pracujących przy parafii. Obecnie trwają prace wykończeniowe we wnętrzu nowej świątyni pw. św. Brata Alberta Chmielowskiego.